Dzięki Venv każdy projekt Pythona można uruchamiać w osobnym środowisku wirtualnym. Omijamy w ten sposób konflikty z różnymi bibliotekami, które inaczej musielibyśmy zainstalować globalnie w systemie.
apt-get install python3-venv
Tworzymy środowisko wirtualne w katalogu lokalnym env.
python3 -m venv env
Można zaktualizować PIP poniższym poleceniem:
env/bin/python -m pip install --upgrade pip
Aktywujemy środowisko wirtualne (do wyjścia służy polecenie deactivate).
source env/bin/activate
Przed znakiem zachęty powinno być (env), co oznacza, że jesteśmy w środowisku wirtualnym.
Teraz zainstalowanie dowolnego pakietu, zapisze go tylko w środowisku wirtualnym, np.:
pip install pysftp
pip list
deactivate
Aby uruchomić skrypt nie trzeba aktywować środowiska wirtualnego. Można podać pełną ścieżkę, np.:
/home/scripts/env/bin/python3 script.py
albo w pierwszej linijce skryptu podać interpreter, np.:
#! /home/scripts/env/bin/python3
Wtedy można łatwo uruchomić skrypt z konsoli (o ile masz uprawnienia do wykonywania +x).
./script.py